Przez dekady europejska debata o bezpieczeństwie opierała się na jednym założeniu: Stany Zjednoczone są trwałym, automatycznym gwarantem obrony Europy, a NATO jest przede wszystkim amerykańskim projektem „opiekuńczym”. Najnowsze sygnały z Waszyngtonu — określane coraz częściej mianem koncepcji NATO 3.0 — pokazują, że ten model właśnie się kończy. I co istotne: nie kończy go Europa. Kończą go same Stany Zjednoczone.

Na tle szalonej wojny kognitywnej, którą Rosja prowadzi przeciwko Polsce — a której jednym z kluczowych narzędzi jest konsekwentne podsycanie i amplifikowanie nastrojów antyukraińskich — decyzja prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego o nadaniu elitarnej jednostce Sił Operacji Specjalnych imienia „Bohaterów UPA” wywołała efekt, który w przestrzeni informacyjnej można bez przesady porównać do detonacji potężnej bomby psychologicznej.

W lutym ubiegłego roku w artykule pt. „De facto jedność euroatlantycka już nie istnieje. Europa bez Ukrainy – bez szans na obronę” przewidziałem scenariusz, który dziś staje się faktem. Stany Zjednoczone coraz wyraźniej sygnalizują, że nie zamierzają już w nieskończoność ponosić głównego ciężaru obrony Europy. Waszyngton oczekuje, że europejskie państwa NATO przejmą zasadniczą odpowiedzialność za bezpieczeństwo własnego kontynentu i w szybkim tempie zaczną wypełniać luki pozostawiane przez ograniczającą swoją obecność Amerykę.