Jeszcze kilka lat temu wielu obserwatorów uważało, że antyukraińska propaganda w polskim internecie jest przede wszystkim efektem działalności radykalnych środowisk lub spontanicznych emocji użytkowników mediów społecznościowych. Dziś takie wyjaśnienie przestaje być wiarygodne.
Przez ponad siedem dekad NATO było fundamentem amerykańskiej strategii bezpieczeństwa w Europie. To właśnie Sojusz Północnoatlantycki miał powstrzymywać ekspansję Związku Radzieckiego, a później Rosji, zapewniając stabilność na kontynencie.
11 sierpnia przypada rocznica rozpoczęcia Operacji Polskiej NKWD z lat 1937–1938 — jednej z największych i najbardziej brutalnych czystek narodowościowych XX wieku. W ciągu zaledwie półtora roku sowiecki aparat terroru zamordował ponad 111 tysięcy Polaków mieszkających na terenie Związku Sowieckiego. Dziesiątki tysięcy kolejnych osób zostały aresztowane, zesłane do łagrów, deportowane, a całe polskie rodziny zostały rozbite przez brutalny mechanizm terroru stalinowskiej Rosji.
Odbudowa bezpieczeństwa, nadziei i zaufania – na tym skupia się dziś posługa franciszkanów konwentualnych na Ukrainie. Jak podaje Vatican News, bracia tworzą miejsca schronienia, towarzyszą ofiarom wojny i wspierają uchodźców za granicą. „Gdzie jest człowiek, tam potrzebny jest Bóg” – mówi w rozmowie z mediami watykańskimi o. Stanisław Nuckowski, kustosz Kustodii Prowincjalnej Świętego Krzyża.
Jątrząc rany przeszłości, Rosja próbuje uderzyć w przyszłość Polski. Wykorzystując autentyczne tragedie i prawdziwe ludzkie emocje, Kreml próbuje podłożyć pod fundamentami bezpieczeństwa państwa i narodu polskiego minę z opóźnionym zapłonem – taką, która może eksplodować w momencie, gdy najbardziej potrzebne będą jedność społeczeństwa, solidarność sojuszników i strategiczna współpraca Polski oraz Ukrainy.
To ostrzeżenie płynie z amerykańskiej prawicy, a nie z europejskich elit. Laura Loomer – jedna z najbardziej rozpoznawalnych konserwatywnych komentatorek w USA, od lat zaliczana do najbliższego medialnego otoczenia Donalda Trumpa – uważa, że porażka Ukrainy otworzy drogę do kolejnej fazy globalnej ofensywy państw autorytarnych. Jej zdaniem zwycięstwo Rosji nad Ukrainą zachęci Kreml do konfrontacji z NATO, Chiny do ataku na Tajwan, a Iran do dalszej destabilizacji Bliskiego Wschodu. Wśród potencjalnych kolejnych celów rosyjskiej agresji wymieniła również Polskę.
1 sierpnia 1944 roku patrioci Rzeczypospolitej chwycili za broń, by wyzwolić Warszawę spod jarzma brutalnej, nazistowskiej okupacji. Była to decyzja, która wstrząsnęła sumieniem świata. W samym sercu Europy, w cieniu dwóch totalitaryzmów, miasto podjęło samotną walkę nie tylko z niemieckim okupantem, lecz także z bezduszną kalkulacją światowych mocarstw. Polacy nie czekali na rozkazy wielkich tego świata. Wyszli na ulice z bronią w ręku, by upomnieć się o swój głos w powojennym ładzie – o godność, którą próbowano pogrzebać w politycznych gabinetach, i o prawo do niepodległości, które miało zostać oddane w ręce Stalina.
Pijani, brutalni i głodni krwi. Mówili po rosyjsku, a ich dowódcą był sowiecki renegat Bronisław Kaminski. To właśnie rosyjscy kolaboranci z SS-RONA stali się jednymi z najokrutniejszych katów Powstania Warszawskiego. Dziś wiemy już z całą pewnością: ich przywódca działał nie tylko w służbie Hitlera, lecz także — z pełną świadomością Moskwy. Kaminski, oprawca Warszawy, był jednocześnie… agentem NKWD. Pod cudzą flagą.
Byli pijani, brutalni i żądni krwi. Mówili po rosyjsku, a ich dowódcą był sowiecki renegat Bronisław Kamiński. To właśnie rosyjscy kolaboranci z SS-RONA stali się jednymi z głównych katów Powstania Warszawskiego. W ciągu kilku dni wymordowali dziesiątki tysięcy bezbronnych cywilów – w imieniu III Rzeszy i z ochotą, jakiej nie powstydziłyby się najbardziej okrutne bestie w dziejach świata. Ta zbrodnia to nie tylko niemiecki terror. To także rosyjski ślad krwi – ten, o którym Moskwa do dziś woli milczeć.
11 sierpnia przypada rocznica rozpoczęcia Operacji Polskiej NKWD z lat 1937–1938 — jednej z największych czystek etnicznych XX wieku. W ciągu niespełna półtora roku sowiecka bezpieka zamordowała ponad 111 tysięcy Polaków mieszkających na terenie Związku Sowieckiego. Zabito ich tylko dlatego, że byli Polakami. Było to ludobójstwo – zaplanowane, systemowe, wymierzone w cały naród. A mimo to, w III RP nie doczekało się ani jednego państwowego dnia pamięci. Ani jednej oficjalnej daty w kalendarzu narodowej pamięci Polaków.
Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski zatrzymał się w Polsce w drodze powrotnej z Waszyngtonu, gdzie odbył rozmowy z prezydentem Stanów Zjednoczonych Donaldem Trumpem. W środę w Lublinie spotkał się z premierem Donaldem Tuskiem, aby omówić rezultaty wizyty w USA, współpracę obronną oraz najważniejsze wyzwania stojące przed Ukrainą i regionem.
28 lipca 2026 roku prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski złożył oficjalną wizytę w Waszyngtonie. Było to jedno z najważniejszych wydarzeń politycznych tego lata oraz wyraźny sygnał ewolucji polityki administracji Donalda Trumpa wobec wojny rosyjsko-ukraińskiej. Rozmowy w Białym Domu potwierdziły dalszą współpracę wojskową i przemysłową, a także umocniły pozycję Ukrainy jako jednego z kluczowych partnerów strategicznych Stanów Zjednoczonych w powstrzymywaniu rosyjskiego imperializmu i wzmacnianiu bezpieczeństwa świata zachodniego.
Rosja po raz kolejny uruchomiła jeden z najbardziej charakterystycznych mechanizmów swojej wojny informacyjnej przeciwko Zachodowi. Władimir Putin ponownie zaczął rozpowszechniać fałszywą narrację o rzekomych polskich planach przejęcia zachodniej Ukrainy. Celem tej operacji nie jest przedstawienie faktów, lecz wywołanie nieufności pomiędzy Warszawą i Kijowem oraz osłabienie strategicznego partnerstwa, które od początku pełnoskalowej rosyjskiej agresji stanowi jeden z filarów bezpieczeństwa Europy Środkowo-Wschodniej.
Polskie media działające na Ukrainie, Litwie i Białorusi znalazły się w najpoważniejszym kryzysie od wielu lat. Podczas posiedzenia sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą przedstawiciele redakcji alarmowali, że bez zapewnienia stabilnego finansowania część z nich będzie zmuszona ograniczyć działalność, a niektóre mogą całkowicie zniknąć z przestrzeni publicznej.
Jednego dnia narracja wychodzi z Kremla, drugiego powiela ją „patriotyczny” profil, trzeciego polityk, a czwartego ekspert w telewizji. I pół Polski znowu żre się między sobą.
Pamięć o ofiarach Zbrodni Wołyńskiej jest sprawdzianem dojrzałości państwa. Ale w czasach rosyjskiej wojny przeciwko Ukrainie sprawdzianem jest również umiejętność odróżnienia uczciwego rozliczenia historii od manipulacji, która ma służyć podziałom i osłabieniu bezpieczeństwa Polski. Najnowsza uchwała Sejmu pokazuje, że spór o przeszłość nadal pozostaje jednym z najważniejszych pól walki o przyszłość Europy Środkowo-Wschodniej.
Serdecznie zapraszamy Państwa do polubienia i śledzenia naszego fanpage
Ostatnie komentarze