35 lat niepodległości Ukrainy to także 35 lat wolności Polaków, którzy od pokoleń żyją na ziemiach dzisiejszej Ukrainy. To fakt, o którym w Polsce mówi się zdecydowanie za mało. 24 sierpnia 1991 roku Ukraina ogłosiła niepodległość. Dla Polaków mieszkających na jej terytorium był to nie tylko początek historii nowego państwa. Był to również początek zupełnie nowej epoki dla polskiej obecności na dawnych Kresach.
21 sierpnia 2016 roku, w słoneczny sierpniowy dzień, w Równem odsłonięto pierwszą na Ukrainie dwujęzyczną tablicę pamiątkową poświęconą Markowi Bezruczce – jednemu z najwybitniejszych dowódców Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej i symbolowi polsko-ukraińskiego braterstwa broni.
Rosyjskie Ministerstwo Obrony otwarcie grozi Ukrainie kolejną zimą terroru. W opublikowanym komunikacie zamieszczono grafikę przedstawiającą drony typu Shahed oraz napis: „Jak śnieg na głowę”. Pod nim pojawiła się groźba: „Zimą czeka was zamrożenie”. W szyderczym tonie rosyjscy zbrodniarze wojenni wyśmiewają wysiłki Ukrainy i społeczności międzynarodowej zmierzające do „zamrożenia” wojny i powstrzymania rosyjskiej, terrorystycznej agresji przeciwko suwerennej i demokratycznej Ukrainie.
Amerykański wywiad ostrzega, że Rosja może planować do 24 sierpnia zniszczenie znacznej części, a być może całej infrastruktury energetycznej Kijowa. Według tych informacji Kreml może być gotowy do wykorzystania nawet strategicznego zapasu rosyjskich pocisków balistycznych. Jeżeli te doniesienia się potwierdzą, miliony mieszkańców Ukrainy mogą stanąć przed kolejną falą rosyjskiego terroru. Kolejne rakiety. Kolejne eksplozje. Kolejne pożary. Ciemność. Brak prądu, wody i ogrzewania. I kolejne noce spędzane w schronach. Ale wśród milionów ludzi żyjących w Ukrainie są również Polacy. Polskie rodziny. Polscy działacze społeczni. Polscy nauczyciele i duchowni. Ludzie, którzy od pokoleń mieszkają na ziemiach dzisiejszej Ukrainy i mimo zmieniających się granic zachowali więź z Polską. Dzisiaj żyją pod rosyjskimi rakietami.
Polskie media działające na Ukrainie, Litwie i Białorusi znalazły się w najpoważniejszym kryzysie od wielu lat. Podczas posiedzenia sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą przedstawiciele redakcji alarmowali, że bez zapewnienia stabilnego finansowania część z nich będzie zmuszona ograniczyć działalność, a niektóre mogą całkowicie zniknąć z przestrzeni publicznej.
Pamięć o ofiarach Zbrodni Wołyńskiej jest sprawdzianem dojrzałości państwa. Ale w czasach rosyjskiej wojny przeciwko Ukrainie sprawdzianem jest również umiejętność odróżnienia uczciwego rozliczenia historii od manipulacji, która ma służyć podziałom i osłabieniu bezpieczeństwa Polski. Najnowsza uchwała Sejmu pokazuje, że spór o przeszłość nadal pozostaje jednym z najważniejszych pól walki o przyszłość Europy Środkowo-Wschodniej.
Według informacji przekazanych przez europosła Michała Dworczyka, w ostatnich dniach szereg polskich organizacji działających na Ukrainie otrzymał anonimowe telefony z brutalnymi pogróżkami. Polityk ostrzega, że narastające napięcia wokół sporów historycznych zaczynają przenosić się z poziomu debaty politycznej na zwykłych ludzi, co może prowadzić do niebezpiecznej eskalacji.
Wołodymyr Zełenski opublikował w serwisie X fragment swojego wystąpienia do europejskich przywódców, podkreślając, że bezpieczeństwo i przyszłość wolnej Europy zależą od skutecznej obrony przed rosyjską agresją oraz od przyspieszenia integracji Ukrainy z Unią Europejską. Ukraiński prezydent zadeklarował również gotowość do ścisłej współpracy z państwami sąsiednimi, dziękując m.in. Polsce, Rumunii, Słowacji i Węgrom za wsparcie oraz zapewniając o zaangażowaniu Kijowa w budowę relacji opartych na wzajemnym szacunku i partnerstwie. Warto spojrzeć na tę deklarację także przez pryzmat interesów Polaków mieszkających na Ukrainie.
Polskie media działające poza granicami Rzeczypospolitej od dziesięcioleci pełnią rolę znacznie wykraczającą poza zwykłą działalność informacyjną. Są nośnikiem języka polskiego, strażnikiem pamięci historycznej, narzędziem budowania więzi z Ojczyzną oraz ważnym elementem obecności Polski w przestrzeni międzynarodowej. Szczególne znaczenie mają redakcje funkcjonujące na Wschodzie – na Ukrainie, Litwie i Białorusi – gdzie często działają w trudnych warunkach politycznych, ekonomicznych i społecznych.
28 lutego 1944 roku ukraińscy policjanci wymordowali z niemieckiego rozkazu mieszkańców polskiej wioski Huta Pieniacka. Choć od tej krwawej zbrodni minęło 76 lat, do dziś błędnie oskarża się o nią ukraińską dywizję SS-Galizien.
W Hucie Pieniackiej rozpoczęły się długo oczekiwane prace poszukiwawcze, których celem jest odnalezienie i udokumentowanie miejsc spoczynku ofiar jednej z najtragiczniejszych zbrodni popełnionych na ludności polskiej podczas II wojny światowej. To ważny krok zarówno dla rodzin pomordowanych, jak i dla polsko-ukraińskiego dialogu historycznego, który może opierać się wyłącznie na prawdzie, szacunku dla ofiar oraz rzetelnym badaniu przeszłości.
Dobra wiadomość dla młodych ludzi polskiego pochodzenia studiujących poza granicami kraju. Fundacja im. Jana Olszewskiego ogłosiła rozpoczęcie naboru do programu stypendialnego „PLus – Aktywny Student”, którego celem jest wspieranie ambitnych studentów oraz wzmacnianie środowisk polonijnych w Europie i poza nią. Program skierowany jest do studentów polskiego pochodzenia podejmujących naukę m.in. w Czechach, na Litwie, Łotwie, w Estonii, Mołdawii, Kazachstanie, Armenii, Gruzji i na Węgrzech. O stypendium mogą ubiegać się również studenci z innych państw, takich jak Rumunia, Bułgaria, Serbia, Bośnia i Hercegowina czy Chorwacja.
Próba odcięcia od środków finansowych najbardziej rozpoznawalnych, aktywnych, opiniotwórczych i skutecznych polskich mediów na Wschodzie nosi znamiona cichej dywersji wobec bezpieczeństwa polskiej przestrzeni informacyjnej. Polskie redakcje działające na Białorusi, Litwie i Ukrainie alarmują, że stoją dziś na granicy przetrwania. Drastyczne ograniczenie finansowania może doprowadzić do likwidacji części z nich, które od lat pełnią nie tylko funkcję informacyjną, ale także stanowią istotny element polskiej obecności informacyjnej w regionie szczególnie narażonym na rosyjską propagandę oraz działania hybrydowe i dezinformacyjne.
Polska przez lata była dumna z tego, że potrafiła odróżnić patriotyzm od nienawiści. Dziś jednak granica ta coraz częściej bywa brutalnie zacierana przez środowiska polityczne, które pod biało-czerwonymi hasłami próbują sprzedawać społeczeństwu pogardę wobec obcych — szczególnie wobec Ukraińców. I trzeba powiedzieć to jasno: za atmosferę szczucia, odczłowieczania i narodowościowej agresji odpowiedzialność ponoszą politycy związani z Konfederacją, braunowską Konfederacją Korony Polskiej oraz innymi środowiskami, które pod pozorem „obrony polskości” budują polityczny kapitał na sianiu lęku i nienawiści wobec Ukraińców.
W Równem, na cmentarzu Dubieńskim, odbyło się długo oczekiwane uroczyste odsłonięcie pomnika poświęconego polskim żołnierzom poległym w walkach z bolszewikami. Na ten moment polska społeczność Równego czekała od wielu dziesięcioleci. Dla miejscowych Polaków nie jest to jedynie kolejny znak pamięci. To wydarzenie o wymiarze historycznej sprawiedliwości — przywrócenia godności oraz wyrażenia wdzięczności wobec tych, którzy spoczywają na tej ziemi.
Dzień Polonii i Polaków za Granicą powinien być momentem refleksji nad tym, jak państwo polskie wspiera swoich rodaków rozsianych po świecie — szczególnie na Wschodzie, gdzie presja rosyjska ma charakter systemowy, brutalny i wielowymiarowy. Tymczasem tegoroczne decyzje Senatu RP budzą poważne pytania o kierunek tej polityki.
Serdecznie zapraszamy Państwa do polubienia i śledzenia naszego fanpage
Ostatnie komentarze