Kategoria: Оbronność i konflikty zbrojne

Amerykański publicysta David Ignatius z The Washington Post analizuje scenariusz, który jeszcze niedawno wydawał się skrajny: co zrobiłby prezydent USA Donald Trump, gdyby Władimir Putin zdecydował się zaatakować Europę? Zdaniem Ignatiusa rosyjski przywódca może dziś czuć się osaczony. Jego armia ugrzęzła w Ukrainie i ponosi ogromne straty. Rosja nie jest w stanie skutecznie wesprzeć Iranu – jednego z nielicznych sojuszników – a jej najbliższy partner w Europie, Viktor Orbán, stracił władzę.

To Ukraina, a nie Pentagon, wyznacza dziś kierunek rozwoju nowoczesnej wojny. Były szef CIA David Petraeus alarmuje, że USA muszą pilnie uczyć się od Kijowa, który stworzył nową koncepcję pola walki – opartą na masowej produkcji dronów, zintegrowanym dowodzeniu i błyskawicznej adaptacji.

Jeśli Zachód nadal będzie łudził się, że rosyjskie imperium da się zatrzymać samymi deklaracjami, Kreml może wkrótce brutalnie zweryfikować tę iluzję. Wysoki rangą francuski generał ostrzega, że po odbudowie sił i przy odwróceniu uwagi USA od Europy Moskwa może przetestować NATO — nie słowami, lecz realnym uderzeniem.

To nie jest już tylko wojna na froncie. To chirurgiczne odcinanie Rosji od pieniędzy, bez których jej imperialna machina zaczyna się dławić. Jeśli skala ostatnich uderzeń się potwierdzi, Ukraina właśnie zadała Kremlowi jeden z najcięższych ciosów od początku pełnoskalowej inwazji — nie w okopach, lecz w samym sercu rosyjskiego systemu naftowego. Płoną terminale, milkną rafinerie, zamiera eksport. A wraz z nim zaczyna gasnąć zdolność Moskwy do finansowania wojny.

Wojna Putina przeciwko Ukrainie nigdy nie była konfliktem regionalnym. Amerykański wywiad ostrzega wprost: dalsza eskalacja może doprowadzić do bezpośredniego starcia Rosji z NATO, a w konsekwencji zagrozić bezpieczeństwu samych Stanów Zjednoczonych. Dla Polski to sygnał alarmowy najwyższej rangi – bo jeśli Kreml nie zostanie zatrzymany na Ukrainie, kolejnym celem presji może stać się wschodnia flanka Sojuszu.

Mychajło Basarab, ukraiński politolog i oficer Sił Zbrojnych Ukrainy, w swoim ostatnim wpisie na Facebooku jasno pokazuje, co Zachód wciąż woli ignorować: świat nie czeka, a globalna konfrontacja zbrojna stała się de facto nieunikniona. Wszystko, co dziś dzieje się na Bliskim Wschodzie, nie jest przypadkiem ani „chaosem losu”. To logiczna kontynuacja wydarzeń, przewidywalna jeszcze przed pełnoskalową inwazją Rosji na Ukrainę.

Chaos, który ogarnia dziś świat, jest bezpośrednią konsekwencją rosyjskiej agresji na Ukrainę. Eskalacja napięcia na Bliskim Wschodzie czy irańskie drony pojawiające się nad Cyprem nie są odrębnymi kryzysami – to elementy tej samej układanki: rozpadu systemu międzynarodowego prawa.

Europa żyje dziś złudzeniem, że wojna toczy się „gdzieś tam” – na wschodnich rubieżach kontynentu. Tymczasem z Pragi płynie ostrzeżenie, którego nie wolno zignorować. Szef czeskiego Sztabu Generalnego nie mówi o epizodzie, nie mówi o kryzysie, który da się przeczekać. Mówi o długiej konfrontacji cywilizacyjnej, w której Rosja nie zrezygnowała ani ze swoich ambicji, ani z imperialnej logiki działania.

Cztery lata temu Putin rozpoczął wojnę, która miała zmieść Ukrainę w kilka dni. Osiągnął efekt całkowicie odwrotny: Rosja przegrała wszystko – swoją wojnę, swoją pozycję na świecie i przyszłość własnego państwa. Plan „szybkiej ofensywy” okazał się farsą. Rosja nie zdobyła Donbasu, nie zagroziła żadnej europejskiej stolicy, a nawet terytoria, które sama wpisała do swojej konstytucji, pozostają poza jej kontrolą. To nie jest wojna. To niekończąca się kompromitacja imperium.

W przeddzień pełnoskalowej inwazji na Ukrainę w lutym 2022 roku na Kremlu panowało przekonanie, że zdecydowana większość (około 90%) Ukraińców poprze rosyjską ofensywę i nie będzie stawiać oporu. Według ponad 100 informatorów w USA, Europie, Ukrainie i Rosji, wywiad zdołał trafnie przewidzieć scenariusz inwazji, ale nie jej konsekwencje. USA i MI6 uważały, że Rosja szybko zajmie Ukrainę, podczas gdy europejskie służby wątpiły, ponieważ nie wierzyły w możliwość pełnoskalowej wojny w XXI wieku.

Europa w cieniu rosyjskiej groźby stoi na krawędzi. „Słabość zaprasza do agresji” – biją na alarm brytyjski marszałek Richard Knighton i niemiecki generał Carsten Breuer. Moskwa, ucząc się na doświadczeniach wojny na Ukrainie, przezbraja swoje siły i reorganizuje armię, przesuwając niebezpieczeństwo bezpośrednio na Zachód. Europejskie rządy stoją dziś przed dramatycznym wyborem: wzmocnić potencjał obronny i przemysł wojskowy, zanim słabość stanie się zaproszeniem do kolejnej agresji. To moment, w którym iluzja bezpieczeństwa musi ustąpić miejsca świadomym i odważnym decyzjom.

Europa nie ma już komfortu strategicznych złudzeń. Czas ostrzeżeń się skończył — nadchodzi czas decyzji. Komisarz Unii Europejskiej ds. obrony Andrius Kubilius bije na alarm: Rosja może być gotowa do konfrontacji z Europą szybciej, niż europejskie stolice są gotowe to przyjąć do wiadomości. Nawet w perspektywie najbliższego roku.

W czasie gdy Rosja zamienia zimno w broń masowego rażenia, skazując miliony Ukraińców na mrok i mróz, w Stanach Zjednoczonych coraz wyraźniej słychać głosy sprzeciwu wobec moralnej kapitulacji Zachodu. Kongresmen stanu Nowy Jork Tom Suozzi zaapelował do prezydenta USA Donalda Trumpa, by nie nagradzał rosyjskiego dyktatora Władimira Putina za zbrodnie popełniane na narodzie ukraińskim.