W dziejach Rzeczypospolitej są postacie, które nie tylko wygrywały bitwy, ale potrafiły zmieniać bieg historii. Do nich bez wątpienia należy Stanisław Żółkiewski – człowiek, który w pierwszych dekadach XVII wieku sięgnął po coś, co dla wielu wydawało się niemożliwe: złamał potęgę Moskwy, wkroczył do jej serca i osadził na jej tronie królewicza Rzeczypospolitej.
Narodowy Bank Ukrainy ogłosił plan emisji monet okolicznościowych na 2026 rok. W maju do obiegu trafi moneta pamiątkowa poświęcona Symonowi Petlurze – jednej z kluczowych postaci walki o niepodległość Ukrainy.
Rosyjski pisarz Maksym Gorki już w 1922 roku opisał z przerażającą precyzją zjawisko, które później setki tysięcy Polaków poznały na własnej skórze w katowniach NKWD, bydlęcych wagonach deportacyjnych i dołach śmierci imperium. Jego słowa o „szczególnym”, „zimnym” i „wyrafinowanym” rosyjskim okrucieństwie brzmią dziś nie jak literacka diagnoza, lecz jak akt oskarżenia wobec cywilizacji przemocy, która od Katynia po Sybir uczyniła cierpienie narzędziem władzy.
Rosyjska propaganda po raz kolejny rozbiła się o fakty. Podczas posiedzenia Rady Bezpieczeństwa ONZ stały przedstawiciel Ukrainy przy ONZ Andrij Melnyk bezlitośnie odpowiedział na kolejną serię kremlowskich bredni o rzekomej „jedności” Rosjan i Ukraińców. I zrobił to w sposób, który powinien przejść do historii.
5 marca 1940 roku zapadła jedna z najbardziej zbrodniczych decyzji w historii Europy XX wieku. Tego dnia rosyjski dyktator Józef Stalin wraz z członkami najwyższego kierownictwa państwa podpisał rozkaz fizycznej likwidacji polskiej elity narodowej. Dokument oznaczony jako „ściśle tajny” przewidywał egzekucję 25 700 obywateli Rzeczypospolitej, w tym 14 700 polskich jeńców wojennych przetrzymywanych w obozach NKWD.
Nie tylko w lasach Królestwa Polskiego rozgrywał się dramat Powstania Styczniowego. W maju 1863 roku Ukraina – Wołyń, Kijowszczyzna i okolice Żytomierza – stały się jedną z najważniejszych aren zbrojnego zrywu przeciw imperium rosyjskiemu. To tu, na ziemiach Zabuża, wybuchło powstanie, które przez kilka tygodni skutecznie wiązało ogromne siły carskie, dając Europie dowód, że naród pozbawiony państwa wciąż potrafi sięgać po broń.
15 stycznia 1582 roku to data, którą każdy Polak powinien znać i czuć w sercu – dzień, w którym car Iwan Groźny, agresywny tyran i imperialny barbarzyńca, musiał klęknąć przed siłą Rzeczypospolitej. Podpisany w Jamie Zapolskim rozejm kończył zwycięską wojnę Stefana Batorego z Moskwą, zatrzymując na dziesięciolecia imperialne zapędy Kremla i pokazując światu, że Polska potrafi wymusić respekt nawet u najbardziej brutalnego sąsiada.
9 stycznia 1920 roku w okupowanym przez bolszewików Żytomierzu przyszedł na świat Mieczysław Pawlikowski – człowiek, którego życie łączyło dramatyzm historii, pasję lotnika i talent artysty. Już od najmłodszych lat los stawiał przed nim wyzwania: w 1922 roku jego rodzina przeniosła się do Łucka, szukając spokoju w burzliwych czasach.
A propos symboli tak zwanego „banderyzmu”. Z pewnością interesujące będzie obserwowanie reakcji...
Dziś przełom roku kojarzy się z hukiem fajerwerków, tańcami do białego rana i kieliszkiem wzniesionym o północy. Dawniej był to jednak moment znacznie poważniejszy – czas graniczny, kiedy stary porządek świata ustępował nowemu, a od jednego wieczoru i jednej nocy miało zależeć powodzenie całych nadchodzących miesięcy.
26 grudnia 1991 roku świat odetchnął z ulgą — włożono ostatni gwóźdź w trumnę Związku Sowieckiego, gigantycznego imperium zła, które przez dekady siało terror, zniewolenie i śmierć milionom ludzi. Sesja wyższej izby Rady Najwyższej ZSRS, wciąż zachowująca kworum, przyjęła Deklarację nr 142-N, oficjalnie kończąc istnienie totalitarnego tworu, który stał się symbolem ucisku, zbrodni i moralnego upadku państwa. Rozpad tego imperium to jeden z najdonioślejszych triumfów XX wieku — zwycięstwo wolności nad tyranią, prawa nad przemocą, życia nad śmiercią.
Bez wigilijnych potraw, łamania się opłatkiem, składania życzeń najbliższym i świątecznego drzewka przystrojonego łakociami – na Kresach nie było Bożego Narodzenia. Święta nie zaczynały się od prezentów, lecz od wspólnoty, od ciszy, skupienia i pamięci o tych, których zabrakło przy stole.
W polskiej tradycji była noc, która znaczyła więcej niż cały kalendarz. Noc ciszy i czuwania, gdy świat na moment zamierał, a granice między tym, co żywe i umarłe, widzialne i niewidzialne – rozmywały się jak oddech na zamarzniętej szybie. Wigilia.
102 lata temu, w warszawskiej Zachęcie, fanatyk związany z obozem narodowym – Eligiusz Niewiadomski – oddał trzy strzały w plecy prezydenta Gabriela Narutowicza. Strzały, które – jak sam później zeznał – nie były pierwotnie przeznaczone dla Narutowicza, lecz dla Józefa Piłsudskiego.
Pamięć rodzinna bywa cicha i krucha – aż do chwili, gdy historia nada jej nowy, potężny wymiar....
11 listopada 2025 roku obchodzimy 107. rocznicę odrodzenia polskiej niepodległości. To dzień, w którym Polska po 123 latach niewoli powróciła na mapę Europy. Dzień, w którym wspominamy tych, którzy wolność wywalczyli mieczem, słowem i niezłomną wiarą. Wśród nich — ten, którego imię na zawsze stało się synonimem niepodległości: Józef Piłsudski. Marszałek, którego myśli i przestrogi brzmią dziś równie aktualnie jak sto lat temu.
Serdecznie zapraszamy Państwa do polubienia i śledzenia naszego fanpage
Ostatnie komentarze