Przez ponad siedem dekad NATO było fundamentem amerykańskiej strategii bezpieczeństwa w Europie. To właśnie Sojusz Północnoatlantycki miał powstrzymywać ekspansję Związku Radzieckiego, a później Rosji, zapewniając stabilność na kontynencie.
11 sierpnia przypada rocznica rozpoczęcia Operacji Polskiej NKWD z lat 1937–1938 — jednej z największych i najbardziej brutalnych czystek narodowościowych XX wieku. W ciągu zaledwie półtora roku sowiecki aparat terroru zamordował ponad 111 tysięcy Polaków mieszkających na terenie Związku Sowieckiego. Dziesiątki tysięcy kolejnych osób zostały aresztowane, zesłane do łagrów, deportowane, a całe polskie rodziny zostały rozbite przez brutalny mechanizm terroru stalinowskiej Rosji.
Odbudowa bezpieczeństwa, nadziei i zaufania – na tym skupia się dziś posługa franciszkanów konwentualnych na Ukrainie. Jak podaje Vatican News, bracia tworzą miejsca schronienia, towarzyszą ofiarom wojny i wspierają uchodźców za granicą. „Gdzie jest człowiek, tam potrzebny jest Bóg” – mówi w rozmowie z mediami watykańskimi o. Stanisław Nuckowski, kustosz Kustodii Prowincjalnej Świętego Krzyża.
Jątrząc rany przeszłości, Rosja próbuje uderzyć w przyszłość Polski. Wykorzystując autentyczne tragedie i prawdziwe ludzkie emocje, Kreml próbuje podłożyć pod fundamentami bezpieczeństwa państwa i narodu polskiego minę z opóźnionym zapłonem – taką, która może eksplodować w momencie, gdy najbardziej potrzebne będą jedność społeczeństwa, solidarność sojuszników i strategiczna współpraca Polski oraz Ukrainy.
To ostrzeżenie płynie z amerykańskiej prawicy, a nie z europejskich elit. Laura Loomer – jedna z najbardziej rozpoznawalnych konserwatywnych komentatorek w USA, od lat zaliczana do najbliższego medialnego otoczenia Donalda Trumpa – uważa, że porażka Ukrainy otworzy drogę do kolejnej fazy globalnej ofensywy państw autorytarnych. Jej zdaniem zwycięstwo Rosji nad Ukrainą zachęci Kreml do konfrontacji z NATO, Chiny do ataku na Tajwan, a Iran do dalszej destabilizacji Bliskiego Wschodu. Wśród potencjalnych kolejnych celów rosyjskiej agresji wymieniła również Polskę.
1 sierpnia 1944 roku patrioci Rzeczypospolitej chwycili za broń, by wyzwolić Warszawę spod jarzma brutalnej, nazistowskiej okupacji. Była to decyzja, która wstrząsnęła sumieniem świata. W samym sercu Europy, w cieniu dwóch totalitaryzmów, miasto podjęło samotną walkę nie tylko z niemieckim okupantem, lecz także z bezduszną kalkulacją światowych mocarstw. Polacy nie czekali na rozkazy wielkich tego świata. Wyszli na ulice z bronią w ręku, by upomnieć się o swój głos w powojennym ładzie – o godność, którą próbowano pogrzebać w politycznych gabinetach, i o prawo do niepodległości, które miało zostać oddane w ręce Stalina.
Pijani, brutalni i głodni krwi. Mówili po rosyjsku, a ich dowódcą był sowiecki renegat Bronisław Kaminski. To właśnie rosyjscy kolaboranci z SS-RONA stali się jednymi z najokrutniejszych katów Powstania Warszawskiego. Dziś wiemy już z całą pewnością: ich przywódca działał nie tylko w służbie Hitlera, lecz także — z pełną świadomością Moskwy. Kaminski, oprawca Warszawy, był jednocześnie… agentem NKWD. Pod cudzą flagą.
Byli pijani, brutalni i żądni krwi. Mówili po rosyjsku, a ich dowódcą był sowiecki renegat Bronisław Kamiński. To właśnie rosyjscy kolaboranci z SS-RONA stali się jednymi z głównych katów Powstania Warszawskiego. W ciągu kilku dni wymordowali dziesiątki tysięcy bezbronnych cywilów – w imieniu III Rzeszy i z ochotą, jakiej nie powstydziłyby się najbardziej okrutne bestie w dziejach świata. Ta zbrodnia to nie tylko niemiecki terror. To także rosyjski ślad krwi – ten, o którym Moskwa do dziś woli milczeć.
11 sierpnia przypada rocznica rozpoczęcia Operacji Polskiej NKWD z lat 1937–1938 — jednej z największych czystek etnicznych XX wieku. W ciągu niespełna półtora roku sowiecka bezpieka zamordowała ponad 111 tysięcy Polaków mieszkających na terenie Związku Sowieckiego. Zabito ich tylko dlatego, że byli Polakami. Było to ludobójstwo – zaplanowane, systemowe, wymierzone w cały naród. A mimo to, w III RP nie doczekało się ani jednego państwowego dnia pamięci. Ani jednej oficjalnej daty w kalendarzu narodowej pamięci Polaków.
Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski zatrzymał się w Polsce w drodze powrotnej z Waszyngtonu, gdzie odbył rozmowy z prezydentem Stanów Zjednoczonych Donaldem Trumpem. W środę w Lublinie spotkał się z premierem Donaldem Tuskiem, aby omówić rezultaty wizyty w USA, współpracę obronną oraz najważniejsze wyzwania stojące przed Ukrainą i regionem.
28 lipca 2026 roku prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski złożył oficjalną wizytę w Waszyngtonie. Było to jedno z najważniejszych wydarzeń politycznych tego lata oraz wyraźny sygnał ewolucji polityki administracji Donalda Trumpa wobec wojny rosyjsko-ukraińskiej. Rozmowy w Białym Domu potwierdziły dalszą współpracę wojskową i przemysłową, a także umocniły pozycję Ukrainy jako jednego z kluczowych partnerów strategicznych Stanów Zjednoczonych w powstrzymywaniu rosyjskiego imperializmu i wzmacnianiu bezpieczeństwa świata zachodniego.
Rosja po raz kolejny uruchomiła jeden z najbardziej charakterystycznych mechanizmów swojej wojny informacyjnej przeciwko Zachodowi. Władimir Putin ponownie zaczął rozpowszechniać fałszywą narrację o rzekomych polskich planach przejęcia zachodniej Ukrainy. Celem tej operacji nie jest przedstawienie faktów, lecz wywołanie nieufności pomiędzy Warszawą i Kijowem oraz osłabienie strategicznego partnerstwa, które od początku pełnoskalowej rosyjskiej agresji stanowi jeden z filarów bezpieczeństwa Europy Środkowo-Wschodniej.
Polskie media działające na Ukrainie, Litwie i Białorusi znalazły się w najpoważniejszym kryzysie od wielu lat. Podczas posiedzenia sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą przedstawiciele redakcji alarmowali, że bez zapewnienia stabilnego finansowania część z nich będzie zmuszona ograniczyć działalność, a niektóre mogą całkowicie zniknąć z przestrzeni publicznej.
Jednego dnia narracja wychodzi z Kremla, drugiego powiela ją „patriotyczny” profil, trzeciego polityk, a czwartego ekspert w telewizji. I pół Polski znowu żre się między sobą.
Pamięć o ofiarach Zbrodni Wołyńskiej jest sprawdzianem dojrzałości państwa. Ale w czasach rosyjskiej wojny przeciwko Ukrainie sprawdzianem jest również umiejętność odróżnienia uczciwego rozliczenia historii od manipulacji, która ma służyć podziałom i osłabieniu bezpieczeństwa Polski. Najnowsza uchwała Sejmu pokazuje, że spór o przeszłość nadal pozostaje jednym z najważniejszych pól walki o przyszłość Europy Środkowo-Wschodniej.
Rosja przygotowuje prowokacje przeciwko Polsce i państwom bałtyckim, których celem ma być przetestowanie determinacji NATO oraz gotowości państw Sojuszu do wypełnienia zobowiązań wynikających z art. 5 Traktatu Waszyngtońskiego. Takie ostrzeżenie przekazał prezydent Litwy Gitanas Nausėda, powołując się na informacje litewskiego wywiadu.
Serdecznie zapraszamy Państwa do polubienia i śledzenia naszego fanpage
Ostatnie komentarze