Wybuchy w Iranie są konsekwencją agresywnej polityki islamskich fundamentalistów na Bliskim Wschodzie

Dziś w nocy fabryki, jednostki i inne obiekty infrastruktury wojskowej islamskich fundamentalistów w Iranie zostały poddane zmasowanemu atakowi lotniczemu. Potężne eksplozje wstrząsnęły irańskimi miastami Isfahan, Azarshahr, Khoy, Hamadan i Karaj.

Obiektem nalotu była też fabryka dronów Shahed, których terrorystyczna Moskwa używa do podłych, nikczemnych i tchórzliwych ostrzałów cywilów w pokojowych ukraińskich miastach. Bumerang wrócił do tych, którzy są pośrednio zamieszani w zbrodnie wojenne na terytorium Ukrainy.

„Logika wojny jest nieubłagana i śmiertelna. I wystawia twarde rachunki autorom [agresji] i [ich] wspólnikom. Panika w Rosji: niekończąca się mobilizacja, obrona powietrzna w Moskwie, okopy w odległości 1000 kilometrów, przygotowanie schronów przeciwlotniczych. Wybuchowa noc w Iranie: [zaatakowame są] fabryka produkcji dronów i rakiet, zakłady rafinacji ropy” – napisał na Twitterze doradca szefa Biura Prezydenta Ukrainy Mychajło Podolak, dając do zrozumienia, że odwet za akty agresji i pomoc kremlowskim terrorystom będzie nieunikniony.

https://twitter.com/Podolyak_M/status/1619647589296783360

Nikt nie wziął na siebie odpowiedzialności za zmasowany atak na cele islamskich fundamentalistów, ale większość ekspertów uważa, że to Izrael zadał potężny cios odwetowy za wieloletnie wspieranie terrorystów i destabilizację Bliskiego Wschodu.

KOMENTARZ REDAKCJI

Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej z maniakalnym uporem usiłuje zbudować geopolityczny projekt „szyickiego półksiężyca”, czyli „świata irańskiego” na Bliskim Wschodzie – islamskiego brata bliźniaka putinowskiej idei „russkowo mira”. Brutalne narzędzia prowadzenia polityki zagranicznej przez islamskich fundamentalistów są podobne do rosyjskich.

Jednostka specjalna Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej – Al-Kuds, która określana mianem „ostrego narzędzia irańskiej polityki zagranicznej”, kieruje irańskimi tajnymi operacjami prowadzonymi za granicą, wykorzystuje konflikty w państwach Bliskiego Wschodu, m.in. w Iraku, Syrii, Jemenie czy Sudanie, buduje tam siatkę wywiadowczą, finansuje tamtejsze organizacje szyickie, by tworzyć polityczne i religijne wpływy Teheranu w regionie.

Przyczółkami akcji zwiadowczych i sabotażowych stały się społeczności szyickie w Syrii i Iraku. Członkowie Al-Kuds pod płaszczykiem „lokalnych bojówek” operowali na terytorium całego Bliskiego Wschodu. Ich działalność można porównać to tzw. zielonych ludzików, czyli żołnierzy rosyjskich udających separatystów na wschodzie Ukrainy.

To liderze Al-Kuds w 2011 roku wciągnęli Iran w wojnę syryjską, przerzucając siły lądowe Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej, by ocalić reżim dyktatora Baszara al-Asada. To oni przekonali Putina do rozszerzenia obecności wojskowej Rosji w Syrii w 2015 roku. To oni wreszcie zorganizowali zakrojoną na wielką skalę ingerencję szyickich „bojówek” w wewnętrzne sprawy Iraku.

Destabilizacja i wyczerpanie reżimu islamskich fundamentalistów w Iranie, który jest jednym z najpotężniejszych sojuszników Moskwy, w perspektywie średniofalowej może osłabić wpływ Federacji Rosyjskiej w Syrii i na całym Bliskim Wschodzie, co leży w interesie całej wspólnoty euroatlantyckiej. Umożliwi to obalenie reżimu zbrodniarza wojennego Baszara al-Asada w Syrii oraz realizację projektów transportu surowców energetycznych z rejonu Zatoki Perskiej do Europy.

Jagiellonia.org