Agresywna wojna podboju przeciwko Ukrainie zjednoczyła społeczeństwo rosyjskie, które pomimo strat gospodarczych i ludzkich chętnie służy interesom swojego wojowniczego państwa. Tylko porażka w wojnie może doprowadzić do buntu i upadku reżimu w Moskwie – pisze wpływowe amerykańskie wydania społeczno-polityczne „The Atlantic”.
Pismo zwraca uwagę na fakt, że nawet odkładając na bok propagandę, wyraźnie widać, że „Rosja naprawdę wygląda na zaskakująco zjednoczoną”. Pomimo śmierci ponad pół miliona ludzi na froncie i niemal całkowitej izolacji od Zachodu, społeczeństwo rosyjskie nie uległo rozkładowi, a wręcz przeciwnie, wykazuje wyraźne oznaki spójności społecznej.
„Jednym z wyjaśnień tego paradoksu jest to, że w przeciwieństwie do państw zachodnich, które są powołane do ochrony interesów swoich obywateli, społeczeństwo rosyjskie działa w jednym celu: służyć interesom swojego wojowniczego państwa” – czytamy w artykule.
Autor artykułu zauważa, że w całej swojej historii – począwszy od czasów dominacji mongolskiej, aż do XX wieku włącznie, kiedy istniał totalitarny reżim sowiecki – Rosja nie posiadała mechanizmów podziału władzy i cywilizowanej rywalizacji sił politycznych. Mówiono ludziom, że jednostka jest niczym w porównaniu z interesami państwa.
„To podporządkowanie kolektywowi, który reprezentuje państwo rosyjskie, jest powodem, dla którego Putinowi tak łatwo udało się zmobilizować społeczeństwo do wojny. (…) Te same rzeczy, które utrudniają rozwój Rosji w czasach pokoju: okrutność jej autorytaryzmu; scentralizowany, odgórny system rządów; mechanizm represji; i gospodarka nakazowa – stają się jej zaletą w czasach konfliktu, ponieważ pozwalają rządowi szybko i bezlitośnie zmobilizować społeczeństwo i przemysł do wysiłków wojennych, kompensując zacofanie technologiczne i atomizację społeczną, które charakteryzują kraj w innych okresach” – pisze „The Atlantic” .
Przynajmniej część rosyjskiego społeczeństwa bezpośrednio czerpie korzyści z wojny. Zarobki ochotników, którzy zgodzili się wyruszyć na wojnę z Ukrainą, są co najmniej ośmiokrotnie wyższe niż średnia pensja w kraju. Jednorazowa wpłata na rzecz rannych lub poległych w walce bliskich wystarczy na zakup niedostępnych wcześniej mieszkań, samochodów i innych drogich towarów.
Rosyjskie media, oficjalne i nieoficjalne, pełne są historii takich jak historia Aleksieja Woronina, który nie żałuje, że walczył na Ukrainie i stracił tam część nogi. „Teraz mam wszystko” – mówi, grając w grę wideo. Jego matka zgadza się, że jej syn miał szczęście, że „wdepnął tylko na minę”, podczas gdy podczas gdy inni jego koledzy zginęli.
„Zamiast protestować przeciwko wojnie, która dla wielu dosłownie zabija ich bliskich, młodzi Rosjanie ustawiają się dziś w kolejce, aby zobaczyć przechwycone czołgi NATO i gromadzą się na koncertach patriotycznych piosenkarzy, podczas których intonują o Rosji w niemal religijnym podniosłym nastroju. Przynajmniej część tej pasji wydaje się realna. Ponad połowa Rosjan wyraża pewność, że ich kraj zmierza we właściwym kierunku” – czytamy w czasopiśmie.
Autor artykułu ostrzega, że „piekielna symbioza” stanu wojennego i posłusznego narodu rosyjskiego to zła wiadomość dla wolnego świata. Oznacza to, że Rosja może oddawać się swojej ekspansjonistycznej manii w nieskończoność, zwłaszcza biorąc pod uwagę ciągły strach Zachodu przed eskalacją.
„Zachód musi poważnie potraktować to zagrożenie i zareagować. I tu możemy wyciągnąć kolejny wniosek z historii Rosji. Klęska w wojnie poza jej (rosyjskimi) granicami może być śmiertelna dla rządzących w Moskwie. Dopiero w obliczu takiej katastrofy militarnej i upokorzenia rosyjska autokracja słabnie i upada” – pisze autor artykułu, wspominając konsekwencje porażek Rosji w wojnie japońskiej z lat 1904–1905 oraz wojny w Afganistanie w latach 80 ubiegłego wieku.
Jagiellonia.org
ZOBACZ TAKŻE:
„Jesteśmy następcami Złotej Ordy. Tak jest, w wielu zagadnieniach współczesna Rosja – moskiewska, później petersburska, sowiecka i dzisiejsza − jest też następcą Złotej Ordy.
Chodzi o to, że w ciągu dwu i pół wieku, będąc pod Mongołami, książęta rosyjscy, przyjeżdżając do Saraju, gdy istniała już Złota Orda, czyli zachodnia część imperium mongolskiego, spotykali się z jakimś absolutnie niezwykłym rodzajem władzy, którego wcześniej nie widzieli ani w Europie, ani u siebie, na Rusi. Mongolski rodzaj władzy polegał na tym, że jeden człowiek stanowi wszystko, a reszta – nic.
Władza mongolska w całości odrzuca jakąkolwiek umowę, wszelką konwencję, współpracę i zgodę między dwoma podmiotami. Władza mongolska jest wyłącznie władzą przemocy i Rosjanie to przejmują. Rosyjscy carowie, rosyjscy wielcy książęta stopniowo przejmują tę kulturę władzy, a właściwie ten rodzaj władzy, te stosunki polityczne.
I staje się to coraz silniejsze nawet później, w czasach nam bliskich. W owych cywilizowanych i pięknych czasach cesarz Paweł I, syn Katarzyny, pewnego razu podczas rozmowy z francuskim ambasadorem rzekł do niego: „W Rosji tylko ten jest czegoś wart, z kim ja rozmawiam i dopóki z nim rozmawiam”. I to jest bardzo precyzyjne sformułowanie władzy rosyjskiej.
Wspaniały filozof Grigorij Fiedotow, który żył i umarł na emigracji, po rewolucji, komentując koniec jarzma mongolsko-tatarskiego, powiedział: „Chańska stawka została przeniesiona do Kremla”. Czyli chan przeniósł się do Kremla, Moskwa nabrała cech tatarskich i mongolskich, a więc rosyjski cesarz, wielki książę rosyjski – to chan”.
„Naszym zadaniem jest tworzenie całkowicie nowej kultury, naszej własnej kultury, niepodobnej do cywilizacji europejskiej […] Kiedy Rosja przestanie być wykrzywionym odbiciem cywilizacji europejskiej […] kiedy znowu stanie się sobą: Rosją-Eurazją, świadomym następcą i spadkobiercą wielkiego dziedzictwa Czyngis-chana”.
„Od Tatarów Ruś przyjęła nowy impuls dla rozbudowy imperium. Cesarstwo Moskiewskie stało się całkiem innym podmiotem geopolitycznym. To nie było już państwo narodowe, tylko Imperium Eurazjatyckie o prawosławnej ideologii Bizancjum oraz centralizmie gospodarczym, wojskowym i strategicznym Ordy”.
„My, Rosjanie, w osobie naszego cara widzimy wielkość i jedność naszego imperium”.
„Rosja jest szczególnym światem, posłusznym woli, pragnieniom, wyobraźni jednego człowieka. Czy nazywano go Piotrem czy Pawłem, nie o to chodzi: w każdym przypadku to samo – jest to uosobienie samowoli”.
„Jak ruch nierozerwalnie jest związany w prędkością, tak i wolność jest nierozerwalnie związana z przestępstwem. Nie można oddzielić prędkości od ruchu. W ten sam sposób nie można oddzielić przestępstwa od wolności. Niewolnik, który tylko wykonuje rozkazy, nie popełni przestępstwa. My, Rosjanie, wybraliśmy szczęście bez wolności, dlatego zwyciężymy. Nie-Rosjanie wybrali wolność bez szczęścia i dlatego zostaną pokonani”.
„Są dwie Rusie. Pierwsza – Kijowska (Ukraina – red.), ma swoje korzenie w kulturze światowej, a przynajmniej w kulturze europejskiej. Założenia dobra, honoru, wolności, sprawiedliwości Ruś ta rozumiała tak, jak rozumiał je cały świat zachodni.
Jest też druga Ruś – Moskiewska. Jest to Ruś tajgi, mongolska, dzika, okrutna. Ruś ta uznała za swój ideał narodowy krwawy despotyzm i dziką wściekłość. Ruś Moskiewska od dawna była i zostanie całkowitym zaprzeczeniem wszystkiego, co europejskie, i zajadłym wrogiem Europy. […]
Nie jestem dumny z tego, że jestem Rosjaninem, po prostu jestem pokorny wobec tego. I kiedy myślę o pięknie naszego języka, kiedy myślę o pięknie naszej historii przed przeklętymi Mongołami i przeklętą Moskwą, jeszcze bardziej haniebną niż sami Mongołowie, chcę się rzucić na ziemię i tarzać się w rozpaczy z powodu tego, co zrobiliśmy”.
„Nędzny naród, naród niewolników, od góry do dołu sami niewolnicy”.
„Pamiętamy, jak przed pół wiekiem wielkoruski demokrata Czernyszewski, oddając życie w ofierze rewolucji, powiedział: »nędzny naród, naród niewolników, od góry do dołu sami niewolnicy«. Jawni i ukryci niewolnicy Wielkorusi (niewolnicy carskiej monarchii) nie lubią wspominać tych słów. Naszym zaś zdaniem były to słowa prawdziwej miłości do ojczyzny”.
„W krwawym bagnie moskiewskiego niewolnictwa, lecz nie w twardej sławie epoki normandzkiej, stoi kolebka Rosji. Po zmianie imion i dat zauważymy, że polityka Iwana III i polityka współczesnego Imperium Rosyjskiego są nie tylko podobne, ale identyczne […]
Rosja powstała i została wychowana w ohydnej i upokarzającej szkole mongolskiego niewolnictwa. Wzmocniła się tylko dzięki temu, że w sztuce niewolnictwa była nieprześcigniona. Nawet po uzyskaniu niepodległości Rosja dalej została krajem niewolników. Piotr I połączył polityczny spryt mongolskiego niewolnika z majestatem mongolskiego posiadacza, któremu Czyngis-chan nakazał podbić świat […]
Polityka Rosji pozostaje bez zmian. Zmieniały się i będą nadal ulegać zmianom rosyjskie metody i taktyka, jednak główny cel polityki rosyjskiej – podbić świat i rządzić nim – jest i pozostanie bez zmian. »Moskiewski panslawizm stanowi tylko jedną z form podboju«”.
PUTIN GROZI POLAKOM!
Podobnej retoryki używał przed inwazją na Ukrainę
Polska to Kraj Nadwiślański?
ZOBACZ NASZ FILM: „PUTIN MARZY O WSKRZESZENIU IMPERIUM ROSYJSKIEGO”
Polecamy państwa uwadze nasz film:
„PUTIN PLANOWAŁ ATAK NA POLSKĘ‼️ UKRAINA POKRZYŻOWAŁA TE PLANY”
Co Putin planował zrobić z Polską i Europą?
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NASZ FILM: „WRÓG U BRAM”
JAKĄ PRZYSZŁOŚĆ DLA UKRAINY, POLSKI I EUROPY PRZYGOTOWYWAŁA ROSJA?
Zobacz nasz film „Wojna na Ukrainie. Plan ludobójstwa zatwierdził osobiście Putin”
Nadchodzi III wojna światowa❓
BEZKARNOŚĆ ROZZUCHWALA ROSJĘ❗️
Jak Merkel podhodowała nowego Führera w Moskwie?
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NASZ FILM: „PĘTLA GAZOWA KREMLA: NORD STREAM 2 WPĘDZIŁ EUROPĘ W PUŁAPKĘ”
Jak pokonać Rosję?
OGLĄDAJ NASZE FILMY O STRATEGII PRZETRWANIA W WARUNKACH ROSYJSKIEJ WOJNY HYBRYDOWEJ
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NAJNOWSZY NUMER NASZEGO CZASOPISMA
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NASZE CZASOPISMO. TEMAT NUMERU: „PUTIN GROZI POLSCE”
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NASZE CZASOPISMO. TEMAT NUMERU: „PUTIN POWINIEN BŁAGAĆ O LITOŚĆ. I WTEDY BĘDZIE NASZA ODPOWIEDŹ – TRYBUNAŁ”
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NASZE CZASOPISMO. TEMAT NUMERU: „PUTINIZM. EKSPANSJA ZŁA”
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NASZE CZASOPISMO. TEMAT NUMERU: „LUDOBÓJSTWO 2022”
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE WYDANIE SPECJALNE NASZEGO CZASOPISMA. TEMAT NUMERU „GEOPOLITYKA”
ZOBACZ TAKŻE:
Ostatnie komentarze