Kategoria: Polonia

Polskie media działające na Ukrainie, Litwie i Białorusi znalazły się w najpoważniejszym kryzysie od wielu lat. Podczas posiedzenia sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą przedstawiciele redakcji alarmowali, że bez zapewnienia stabilnego finansowania część z nich będzie zmuszona ograniczyć działalność, a niektóre mogą całkowicie zniknąć z przestrzeni publicznej.

Według informacji przekazanych przez europosła Michała Dworczyka, w ostatnich dniach szereg polskich organizacji działających na Ukrainie otrzymał anonimowe telefony z brutalnymi pogróżkami. Polityk ostrzega, że narastające napięcia wokół sporów historycznych zaczynają przenosić się z poziomu debaty politycznej na zwykłych ludzi, co może prowadzić do niebezpiecznej eskalacji.

Próba odcięcia od środków finansowych najbardziej rozpoznawalnych, aktywnych, opiniotwórczych i skutecznych polskich mediów na Wschodzie nosi znamiona cichej dywersji wobec bezpieczeństwa polskiej przestrzeni informacyjnej. Polskie redakcje działające na Białorusi, Litwie i Ukrainie alarmują, że stoją dziś na granicy przetrwania. Drastyczne ograniczenie finansowania może doprowadzić do likwidacji części z nich, które od lat pełnią nie tylko funkcję informacyjną, ale także stanowią istotny element polskiej obecności informacyjnej w regionie szczególnie narażonym na rosyjską propagandę oraz działania hybrydowe i dezinformacyjne.

W Równem, na cmentarzu Dubieńskim, odbyło się długo oczekiwane uroczyste odsłonięcie pomnika poświęconego polskim żołnierzom poległym w walkach z bolszewikami. Na ten moment polska społeczność Równego czekała od wielu dziesięcioleci. Dla miejscowych Polaków nie jest to jedynie kolejny znak pamięci. To wydarzenie o wymiarze historycznej sprawiedliwości — przywrócenia godności oraz wyrażenia wdzięczności wobec tych, którzy spoczywają na tej ziemi.

Niegdyś, w całkowicie zrusyfikowanym i przesiąkniętym wielkoruskim szowinizmem ZSRR, istniała szczególna forma demonstracyjnego „internacjonalizmu”. Radziecka propaganda chętnie odwoływała się do mitu „przyjaźni narodów”, którą — zgodnie z oficjalną retoryką — „na wieki zespoliła wielka Ruś”. W rzeczywistości jednak ten „internacjonalizm” był ściśle kontrolowany i precyzyjnie dozowany.

Andrzej Poczobut wyszedł na wolność. Po ponad pięciu latach spędzonych w białoruskim systemie represji wraca nie tylko dziennikarz i działacz, ale symbol – człowiek, który nie zgodził się milczeć tam, gdzie milczenie bywa warunkiem przetrwania.

Świat i Polska wchodzą dziś w epokę, w której o realnej sile państwa nie rozstrzyga już wyłącznie sprawność instytucji, lecz zdolność do integrowania doświadczeń, trafnego przewidywania procesów i głębokiego rozumienia złożoności świata. W warunkach narastających napięć geopolitycznych, rywalizacji narracji i przyspieszających zmian, kluczowym zasobem przestaje być sama wiedza. Decydująca staje się perspektywa.