Autor: Włodzimierz Iszczuk

Po pomarańczowej rewolucji, która miała miejsce na Ukrainie w latach 2004–2005, rosyjska dyplomacja i ukryci agenci wpływu zaczęli promować w Polsce ideę zmiany kierunku polityki zagranicznej, wzorując się na antyzachodniej polityce Węgier pod rządami Orbána. Rosyjski plan, określany mianem „Budapeszt nad Wisłą”, zakładał osłabienie jedności, spójności i efektywności wspólnoty euroatlantyckiej. Moskwa, korzystając z działań „pożytecznych idiotów”, starała się wciągnąć Polskę w swoją strefę wpływów oraz stworzyć na wschodniej flance NATO państwa, które pełniłyby funkcję „koni trojańskich” w strukturach Zachodu.

Triumf skrajnie prawicowej Partii Wolności Austrii (FPÖ), zwycięstwo nacjonalistycznej Alternatywy dla Niemiec (AfD) w wyborach samorządowych, próba zamachu stanu dokonana przez przedstawicieli niemieckiego radykalnego ruchu Obywateli Rzeszy (Reichsbürgerbewegung) oraz wieloletnie rządy Orbána na Węgrzech wskazują na nasilające się rewanżystowskie i rewizjonistyczne nastroje w Europie. Co ciekawe, przedstawiciele wszystkich tych partii i ruchów są zwolennikami polityki Putina, który marzy o odrodzeniu Imperium Rosyjskiego w granicach z 1914 roku oraz dąży do przywrócenia Rosji statusu „żandarma Europy”.