Autor: Włodzimierz Iszczuk

Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow po raz kolejny sięgnął po sprawdzony repertuar rosyjskiej propagandy, oskarżając Polskę oraz państwa bałtyckie o rzekomą „agresywną rusofobię”. W rozmowie z dziennikarzem kremlowskiego „poolu” Aleksandrem Junaszewem stwierdził, że istnieją kraje, z którymi Rosja „od wieków” nie miała przyjaznych relacji. Jako pierwszy przykład wskazał Polskę, podkreślając, że — jego zdaniem — relacje z nią „zawsze były problematyczne”. W tym samym kontekście wymienił Litwę, Łotwę i Estonię.

Porozumienie w sprawie Grenlandii stało się faktem. Tym samym udało się zatrzymać kryzys, który w ostatnich tygodniach realnie zagrażał spójności Sojuszu Północnoatlantyckiego i relacjom transatlantyckim. Kluczową rolę w procesie deeskalacji odegrał sekretarz generalny NATO Mark Rutte, który skutecznie zneutralizował napięcia wywołane przez konfrontacyjną politykę administracji prezydenta USA Donalda Trumpa.

Arktyka w błyskawicznym tempie przestaje być odległym, egzotycznym obszarem mapy, a staje się jednym z kluczowych pól globalnej rywalizacji strategicznej XXI wieku. I właśnie w tym punkcie Donald Trump — wbrew obiegowym opiniom — ma rację co do samej istoty problemu. Strategiczne znaczenie Arktyki dla Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników jest bezdyskusyjne. Problemem nie jest więc kierunek amerykańskiej polityki, lecz sposób, w jaki Trump próbuje ją realizować, podważając zaufanie sojuszników i osłabiając jedność euroatlantycką.