Prezydenci Polski i Litwy uczcili 450. rocznicę Unii Lubelskiej
Na pl. Litewskim w Lublinie Prezydenci Andrzej Duda i Dalia Grybauskaitė złożyli kwiaty przed Pomnikiem Unii Lubelskiej. W tym roku obchodzimy 450. rocznicę tego historycznego wydarzenia, które dało początek Rzeczpospolitej Obojga Narodów.
W czwartek Prezydent Litwy rozpoczęła dwudniową wizytę oficjalną w Polsce. W Warszawie przywódcy rozmawiali „w cztery oczy”. Odbyły się także rozmowy polsko-litewskich delegacji pod przewodnictwem Andrzeja Dudy i Dalii Grybauskaitė oraz podpisanie dwustronnych porozumień. Dziś po południu dojdzie do spotkania trojga Prezydentów: Litwy, Polski oraz Ukrainy Petra Poroszenki w dowództwie Wielonarodowej Brygady Litewsko-Polsko-Ukraińskiej LITPOLUKRBRIG.
Podczas wczorajszej konferencji prasowej Andrzej Duda dziękował Dalii Grybauskaitė za przyjazd do Polski, w związku z tym bardzo ważnym dla naszej wspólnej historii wydarzeniem, jakim jest Unia Lubelska. – Obchodzimy 450 rocznicę powstania Unii Polsko-Litewskiej, która – w jakimś sensie – była pierwszym wielkim przejawem jednoczącej się Europy – podkreślił. – Pokazaliśmy wtedy, że społeczeństwa i państwa mogą być tolerancyjne, mogą się nawzajem rozumieć, mogą nawzajem uwzględniać swoje interesy, potrzeby i tradycje – to było piękne w naszej historii – dodał Prezydent.
Na Zamku w Lublinie Andrzej Duda i Dalia Grybauskaitė zwiedzili Kaplicę Trójcy Świętej. W trakcie obrad sejmu w 1569 roku, na którym podpisano unię lubelską przez kilka miesięcy gościł tu król Zygmunt II August. 29 czerwca 1569 roku w kaplicy odbyło się uroczyste nabożeństwo dziękczynne. Na jej ścianach zachowały się wyryte daty, a na obudowie schodów prowadzących na chór napis „unia facta est cum Ducatus Lytwanie” potwierdzający zawarcie unii.
1 lipca 1569 r. w Lublinie została zawarta unia polsko-litewska, która do historii przeszła jako Unia Lubelska. Porozumienie zostało ratyfikowane przez króla Zygmunta Augusta 4 lipca 1569 r. Wejście w życie umowy oznaczało, że dotąd połączone unią personalną Polska i Litwa, zaczęły wiązać więzy unii realnej. Odrębne były jedynie urzędy centralne, skarb oraz wojsko. Natomiast monarcha, sejm i polityka zagraniczna była wspólna. Zgodnie z postanowieniami traktatu do Korony przyłączono województwa: bracławskie, kijowskie, podlaskie i wołyńskie. Odtąd oba kraje zaczęto nazywać Rzeczpospolitą Obojga Narodów. Ostateczne połączenie obu państw w jedno nastąpiło na mocy Konstytucji 3 maja.
W uznaniu historycznego znaczenia Unii Lubelskiej w nowożytnych dziejach Europy, polski Sejm oraz Senat podjęły uchwały ustanawiające rok 2019 Rokiem Unii Lubelskiej w 450-lecie jej zawarcia. (WP)
Źródło: Prezydent.pl
Pamięć o ofiarach Zbrodni Wołyńskiej jest sprawdzianem dojrzałości państwa. Ale w czasach rosyjskiej wojny przeciwko Ukrainie sprawdzianem jest również umiejętność…
Rosja przygotowuje prowokacje przeciwko Polsce i państwom bałtyckim, których celem ma być przetestowanie determinacji NATO oraz gotowości państw Sojuszu do…
Dziewięć europejskich państw oraz Ukraina rozpoczęło prace nad stworzeniem nowego systemu obrony antybalistycznej FREYJA. Inicjatywa, oficjalnie zaprezentowana 13 lipca w…
Dla Kremla najważniejszym polem bitwy nie jest terytorium, lecz ludzka świadomość. Dlatego właśnie wojna kognitywna, której celem jest manipulowanie opinią…
To jest diabelskie, naprawdę. Nie jestem człowiekiem religijnym, daleki jestem od kadzideł i różańców, ale kiedy patrzę na te komentarze…
Internet płonie, ale ogień podkładany jest z zewnątrz. Wystarczy chwila w mediach społecznościowych, by dostrzec, jak głęboko w tkankę polskiego…
View Comments
Dynastia Jagiellonów- owszem, wywodziła się z Litwy i stąd nazwa Wielkiego Księstwa - Litewskie. Jednak szlachta Wielkiego Księstw to było bojarstwo białoruskie. Językiem urzędowym był język starobiaoruski (który także został, obok polskiego, językiem Rzeczpospolitej Obojga Narodów). Także z uwagi na dynastię - rozumiem obecność prezydent Litwy, ale w takich uroczystościach powinien brać udział także prezydent Białorusi (czy się on komuś podoba czy nie) jako reprezentant narodu, który faktycznie unię z polakami tworzył.