Historia

Ostatni strzał Powstania Styczniowego. Nieudany zamach na cara

Pod koniec XVIII wieku Polska zniknęła z mapy Europy. Trzech zaborców: Rosja, Prusy i Austria rozerwało Rzeczypospolitą szlachecką. Europa Środkowo-Wschodnia pogrążyła się w mroku carskiego despotyzmu, ale ojczyzna żyła w sercach tych, którzy pielęgnowali wiarę, język i tradycję przodków. Dla jej wolności oddawali życie insurgenci kościuszkowscy, legioniści Księstwa Warszawskiego, powstańcy zrywu listopadowego oraz bohaterowie powstania styczniowego.

Włodzimierz Iszczuk

Redaktor naczelny portalu Jagiellonia.org i czasopisma „Głos Polonii”

W 1864 roku, po upadku powstania styczniowego, zaczęła się intensywna rusyfikacja ziem dawnej Rzeczypospolitej. I choć w drapieżnym imperium Romanowów okrutny reżim carskiego samodzierżawia nasilił represje wobec polskiego społeczeństwa, duch walki narodowowyzwoleńczej nadal płonął w sercach patriotów.

Szansę na zadanie miażdżącego ciosu w samo serce znienawidzonego Imperium Rosyjskiego dostał od losu Antoni Berezowski, polski szlachcic i powstaniec styczniowy, urodzony 9 maja 1847 roku w Awratyniu koło Żytomierza.

Po klęsce styczniowej ten żołnierz pułku jazdy wołyńskiej wyemigrował do Paryża. Pracował tam jako ślusarz w warsztatach Kolei Północnej, gdzie wcześniej znalazł zatrudnienie jego dowódca z powstania, pułkownik Ruszczewski. Los uciekiniera nie był łatwy, nie złamało to jednak jego woli walki o wolność i niepodległość.

Okazja do zemsty pojawiła się podczas wizyty we Francji władcy Rosji. 1 czerwca 1867 roku Aleksander II przyjechał do Paryża na światową wystawę gospodarczą. Berezowski był obecny na dworcu kolejowym w czasie powitania cara przez tłumy paryżan. Właśnie wtedy zdecydował się na dokonanie zamachu na władcę znienawidzonego imperium.

5 czerwca były powstaniec kupił dwulufowy pistolet, a 6 czerwca udał się w rejon hipodromu w Lasku Bulońskim, którędy z parady wojskowej wracał imperator Rosji z dwoma swoimi synami oraz władcą francuskim Napoleonem III.

Około godziny 17 Berezowski oddał strzał, jednak jedna kula trafiła w konia żołnierza ochraniającego imperatora, a druga eksplodowała w pistolecie, raniąc samego Berezowskiego i trzy przypadkowe osoby. Zamach nie udał się. Patriota, który oddał ostatni strzał powstania styczniowego, został zatrzymany przez tłum rozgniewanych paryżan.

Podczas rozprawy sądowej 15 lipca 1867 roku Berezowski oświadczył, że zamachu dokonał sam, bez udziału innych osób i organizacji, a motywowała go chęć walki o niepodległą Polskę i pragnienie ukarania sprawcy cierpień narodu polskiego po powstaniu styczniowym. Wyraził też żal, że dopuścił się próby zabicia cara w bliskiej Polsce Francji, narażając tym interesy francuskie. Ława przysięgłych departamentu Sekwany uznała te okoliczności za łagodzące i skazała oskarżonego na ​dożywotnie ciężkie roboty na Nowej Kaledonii.

Berezowski nie miał szczęścia dożyć wyzwolenia ojczyzny spod jarzma zaborów. Zmarł 22 października 1916 roku, dwa lata przed odzyskaniem przez Polskę niepodległości, na odległej wyspie na Oceanie Spokojnym po drugiej stronie globu, tęskniąc za ziemią ojczystą.

Ironia losu sprawiła, że poplecznicy carskiego samodzierżawia, wbrew pierwotnym intencjom, uwiecznili pamięć o Berezowskim w jego ziemi rodzinnej – w Żytomierzu. Aby zademonstrować swoją lojalność wobec Imperium Rosyjskiego, żytomierska szlachta i lokalna elita na własny koszt zbudowała w samym centrum miasta kaplicę „Na cześć cudownego ocalenia cesarza Aleksandra II przed zamachem wołyńskiego Polaka Berezowskiego”, którą przez długie lata ludzie w skrócie nazywali kaplicą Berezowskiego.

Świątynia ta stała w sercu guberni wołyńskiej do lat 20. XX wieku.

W ten sposób pamięć o patriocie, który oddał ostatni strzał powstania styczniowego, żyła wśród ludu żytomierszczyzny aż do czasów okupacji bolszewickiej.

Włodzimierz Iszczuk, Pamięć-Historyczna.net

PRZECZYTAJ:

Lwica z Żytomierza – Anna Pustowójtówna

Rok 1863. Oni walczyli za naszą wolność na naszej ziemi

Patriotyczny Żytomierz w przededniu Powstania Styczniowego

Edmund Różycki, dowódca Jazdy Wołyńskiej. Szkic biograficzny

Powstanie 1863 roku na Ukrainie wybuchło w maju. Największe bitwy toczono pod Żytomierzem

Related Post

Co Putin planował zrobić z Polską i Europą?
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NASZ FILM: „WRÓG U BRAM”

JAKĄ PRZYSZŁOŚĆ DLA UKRAINY, POLSKI I EUROPY PRZYGOTOWYWAŁA ROSJA?
Zobacz nasz film „Wojna na Ukrainie. Plan ludobójstwa zatwierdził osobiście Putin”

Nadchodzi III wojna światowa❓
BEZKARNOŚĆ ROZZUCHWALA ROSJĘ❗️

Jak Merkel podhodowała nowego Führera w Moskwie?
POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NASZ FILM: „PĘTLA GAZOWA KREMLA: NORD STREAM 2 WPĘDZIŁ EUROPĘ W PUŁAPKĘ”

Jak pokonać Rosję?
OGLĄDAJ NASZE FILMY O STRATEGII PRZETRWANIA W WARUNKACH ROSYJSKIEJ WOJNY HYBRYDOWEJ

POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NAJNOWSZY NUMER NASZEGO CZASOPISMA

POLECAMY PAŃSTWA UWADZE NASZE CZASOPISMO. TEMAT NUMERU: „LUDOBÓJSTWO 2022” 

POLECAMY PAŃSTWA UWADZE WYDANIE SPECJALNE NASZEGO CZASOPISMA. TEMAT NUMERU „GEOPOLITYKA”

ZOBACZ TAKŻE:

Włodzimierz Iszczuk

Włodzimierz Iszczuk to dziennikarz, publicysta i redaktor naczelny portalu Jagiellonia.org oraz czasopisma „Głos Polonii”. Specjalizuje się w geopolityce, stosunkach międzynarodowych, wojnie informacyjno-psychologicznej oraz przeciwdziałaniu rosyjskiej propagandzie, która ma na celu dezinformację i destabilizację. Jest autorem publikacji cytowanych w monografiach, takich jak „Wojna hybrydowa Rosji przeciwko Ukrainie”, „Od cara do »cara«” oraz chińskiej monografii „Polityka Rosji w Europie Środkowo-Wschodniej i jej wpływy po zimnej wojnie”. Jego prognozy dotyczące geostrategii Rosji, zwłaszcza agresji na Ukrainę, okazały się niemal w pełni trafne. Jako publicysta współpracował z ogólnoukraińskimi mediami, a jego esej „UKRAINA: PROBLEM PRESTIŻU I TOŻSAMOŚCI” stał się częścią programów nauczania na ukraińskich uczelniach.

View Comments

Share
Published by
Włodzimierz Iszczuk

Recent Posts

Polska otworzyła domy i serca dla Ukrainy. Dziś oczekuje zrozumienia swojej wrażliwości wobec gloryfikacji UPA

Gdy 24 lutego 2022 roku Rosja rozpoczęła pełnoskalową agresję na Ukrainę, Polska nie czekała na kalkulacje ani europejskie kompromisy. Rząd…

9 godzin ago

Zagłada Huty Pieniackiej. Czy Moskwa utorowała drogę niemieckiej zbrodni?

28 lutego 1944 roku ukraińscy policjanci wymordowali z niemieckiego rozkazu mieszkańców polskiej wioski Huta Pieniacka. Choć od tej krwawej zbrodni…

3 dni ago

Po latach oczekiwania ruszyły poszukiwania ofiar zbrodni w Hucie Pieniackiej

W Hucie Pieniackiej rozpoczęły się długo oczekiwane prace poszukiwawcze, których celem jest odnalezienie i udokumentowanie miejsc spoczynku ofiar jednej z…

3 dni ago

Czy Polska pozwoli umrzeć miejscu narodzin Józefa Piłsudskiego? Zułów woła o pomoc

Historia często wystawia narody na próby. Niektóre z nich dotyczą wielkich wydarzeń politycznych, inne zaś pokazują, czy potrafimy zadbać o…

4 dni ago

OUN-B i endecja kontra Międzymorze i Prometeizm. Od sojuszu Piłsudski–Petlura do katastrofy Wołynia

Przez dwa stulecia Rosja konsekwentnie budowała swoją dominację w Europie Wschodniej, opierając się na jednej z najbardziej cynicznych i zarazem…

5 dni ago

Łotewski dowódca ostrzega: Rosja może być gotowa do konfrontacji z NATO do 2028 roku

Łotewski generał Kaspars Pudāns, od stycznia 2025 roku pełniący funkcję dowódcy Sił Zbrojnych Łotwy (Chief of Defence), ostrzega, że Rosja…

1 tydzień ago