Jarosław Kaczyński: nie wolno porównywać polskiego puczu do Majdanu

27 lipca na antenie Radia Maryja prezes Prawa i Sprawiedliwości bardzo wyraźnie odciął się od prób zohydzenia ukraińskiej rewolucji godności z 2013/2014 roku.

Od jakiegoś czasu widać w naszym kraju pewne zjawisko. Oto część polityków oraz komentatorów życia społecznego przekonuje, że próba wywołania w Polsce puczu w oparciu o „ulicę” i „zagranicę” przypomina swym charakterem rozwój wypadków na Majdanie.

Przykład. Stanisław Janecki we „w Sieci”: „w obronie systemu niesprawiedliwości, tarczy i miecza starego porządku, totalna opozycja i jej zagraniczni protektorzy godzili się na rozpętanie czegoś w rodzaju Majdanu”.

W narracji tej wydarzenia w Polsce bywają nazywane „ciamajdanem”. Służy to dwóm celom: podkreśleniu indolencji rodzimej opozycji oraz obśmianiu ukraińskiej rewolucji godności.

Sugeruje się ponadto, jakoby ukraiński Majdan był inspirowany, czy wręcz zrealizowany z zewnątrz. Tłumy ludzi mieszkały w namiotach na mrozie, bo dostały od Amerykanów skrzynkę wódki? Do tego się to sprowadza.

Dla niechętnej PiS-owi prawicy (wbrew pozorom taka istnieje) niniejsze porównanie ma jeszcze jeden walor: sugeruje, że klika „Kaczora” niewiele różni się od kliki „Janukowycza”. A że rząd Beaty Szydło nie wysłał jeszcze dywizji, by odbić Lwów, znaczy się – coś jest na rzeczy. W końcu Janukowycz miał jakiś tam polskich przodków…

I oto pośród silnie trujących intelektualnie miazmatów, wśród których nie brakło zapachu siarki, głos zabrał „Naczelnik Państwa”.

Przede wszystkim stwierdził bardzo wyraźnie, że „żadnych analogii z tym, co dzieje się dziś w Polsce – nie ma”. Jabłko należy porównywać z jabłkiem, a nie – dajmy na to – z żyrafą.

Po wtóre wykluczył rolę „zagranicy” jako czynnika decydującego o sukcesie ukraińskiego społeczeństwa: „Majdan był wspierany na różne sposoby, ale był też autentyczny”.

O Ukraińcach spotkanych wówczas w Kijowie prezes PiS mówił z wyraźną sympatią: „to są przede wszystkim zwykli ludzie – to oni się zbuntowali. Stworzono im nadzieję, nie do końca realistyczną, ale ważną – na wejście do UE, poprawę ciężkiego losu. I tę nadzieję odebrano”.

Dla polskiej polityki wschodniej to bardzo ważne deklaracje.

Jagiellonia.org / Kresy24.pl / Telesfor

ZOBACZ TAKŻE: