Endeckość jest chorobą – Paweł Przeciszewski

Co do Dmowskiego i sprzedania przez niego Polaków bolszewikom, to na jego polecenie zrobili to w Rydze jego fagasi Jan Dąbski (główny negocjator) i Stanisław Grabski (postać wyjątkowo wredna i niekompetentna) pozostawiła za linią graniczną z ZSRR ok. 1 mln Polaków, z których potem udało się wyewakuować nie więcej niż 800 tys.

Reszta po kilkunastu latach stała się obiektem najprawdziwszego ludobójstwa urządzonego przez NKWD Jeżowa. Znowu mamy tylko dane szacunkowe, bolszewicy rozstrzelali koło 200 tys. a resztę rozproszyli po łagrach i zsyłce, z których po śmierci Stalina może odnalazło się wśród żywych około 150 tys.

Według mnie w całych dziejach Polski nie zaistniała potworniejsza zdrada, niż traktat ryski. Wygraną wojnę zamienił on w naszą klęskę.

Zdrajcy Dąbski i Grabski, ulegający swojemu pryncypałowi Romanowi Dmowskiemu, który był do tego stopnia politycznym idiotą, że nawet nie zakładał wariantu, że władza bolszewicka może okazać się trwała – byli nawet szkodliwi dla Polski niż bolszewicy. To oni – nie chcąc dopuścić do utworzenia sfederowanej z Polską Białorusi, niejako zmusili bolszewików do wzięcia Mińska wraz z okolicami. W samym Mińskużyło wtedy ok. 75-80 tys. naszych rodaków, a w jego okręgu conajmniej drugie tyle, jeśli nie więcej.

Traktuję każdego młodego człowieka, który ulega bzdurom głoszonym przez jego samego i jego zwolenników, jak za człowieka, który z własnej woli obcuje z cholerą albo dżumą. Tak, idee narodowe w wykonaniu tej orientacji są dla ludzkiego intelektu dokładnie tym samym, czym cholera bądż dżuma.

Niestety coraz bardziej utwierdzam w przekonaniu, że endeckość jest ciężką chorobą psychiczną, jedynie wyjątkowo dającą się uleczyć.Całe życie leczę się z choroby psychicznej, jaką dziadek – postać skądinąd kryształowa – mi zaszczepił. Naprawdę na palcach jednej ręki mogę policzyć w Polsce ludzi, którzy wyszli z bardziej endeckich domów niż mój. Nie znam też nikogo, kto we wczesnej młodości przeczytał więcej endeckich książek, niż ja sam. Z pozycji człowieka urodzonego i wychowanego jako „dziecko endecji”, z przerażeniem obserwuje jak ta ciążka choroba społeczna, z której z takim trudem się wyzwalam odradza się znowu wśród Polaków.

Mój dziadek był we władzach SN w casie okupacji, a tym samym na samym szczycie konspiracyjnej endeckości w trakcie okupacji hitlerowskiej. On próbował potem legalizować endecję po wojnie. Wszystkie rozmowy dotyczące tego toczyły się w moim – aż do zeszłego roku mieszkaniu w Warszawie przy ul. Belgijskiej 3.

Paweł Przeciszewski, Facebook