Wypowiedzi Putina wywołały oszołomienie wśród ekspertów. Kierownik Instytutu ds. Polityki Kosmicznej Iwan Moisejew w wywiadzie udzielonym serwisu internetowemu The Insider zaznaczył:

„Czytałem cytaty z wypowiedzi Putina. To jest jakiś bełkot. Takie rozwiązania są niepotrzebne i bezużyteczne. Niemożliwym jest umieszczenie silnika nuklearnego w pocisku manewrującym, a silniki takie nie istnieją”.

Z kolei, wojskowy ekspert Oleg Żdanow powiedział, że gdyby istniał taki silnik, można byłoby już latać do Alfa-Centauri.

„Groźby Putina są bezpodstawne, podobnie jak jego wypowiedź na temat silniku nuklearnego umieszczonego na pocisku manewrującym”

– stwierdził.

Żdanow wyjaśnił, że ewentualnie Putin mówił o nowym rosyjskim pocisku balistycznym, który byłby niebezpieczną bronią dziesięć lat temu, jednak dzisiaj ten pocisk zostanie łatwo zniszczony przez działa laserowe.

Ponadto wielu obserwatorów zwrócili uwagę, że Putin zilustrował swoją prezentację klipami animacyjnymi, które zostały wykonane w oczywistym pośpiechu. To ta animowana część zamazała patos wypowiedzi Putina, ponieważ, aby zilustrować „superbroń”, Putin użył materiału, który został sfilmowany i pokazany w rosyjskiej telewizji 11 lat temu.

Materiały te zostały zaczerpnięte z rosyjskiego filmu dokumentalnego o tarczy jądrowej ZSRR, nakręconej w 2007 roku. Obejrzyj ten film na Youtube. Film został opublikowany 11 sierpnia 2011 r. Zabawne jest to, że w tym filmie idzie mowa o radzieckim pocisku balistycznym dalekiego zasięgu SS-18 Satan, który został opracowany w ukraińskim KB Jużnoje.

Były zastępca szefa sztabu generalnego Ukrainy Igor Romanenko powiedział, że Putin złożył takie oświadczenie z celem propagandowym.

„Gdyby rosyjski prezydent Władimir Putin miał naprawdę tak potężny pocisk, nie poszedłby na wojnę z Ukrainą”

– zaznaczył generał.

Przypomnijmy, Putin w swoim orędziu wygłoszonym do obu izb rosyjskiego parlamentu w pewnym momencie zaczął wprost grozić krajom NATO oraz państwom Zachodu i oznajmił, że Rosja rozpoczęła aktywną fazę testów nowej międzykontynentalnej rakiety balistycznej Sarmat. Nowa rakieta ma zastąpić dotąd najpotężniejszy rosyjski międzykontynentalny pocisk balistyczny Wojewoda. Prezentując nowe, tworzone w Rosji rodzaje uzbrojenia, Putin sięgnął do retoryki gróźb skierowanych w stronę państw Zachodu. Stwierdził, że Rosja ostrzegała wcześniej USA, że będzie podejmować kroki w odpowiedzi na rozwijanie amerykańskiego systemu obrony przeciwrakietowej.

Jagiellonia.org

Putin grozi Zachodowi. Liczy, że państwa członkowskie Sojuszu Północnoatlantyckiego, obawiając się ataku nuklearnego, nie odważą się przeciwstawić rosyjskiej agresji w Europie Środkowo-Wschodniej.

Gospodarz Kremla ostentacyjnie ignoruje cywilizacyjny wybór narodów Europy Środkowo-Wschodniej. Nie obchodzi go opinia suwerennych państw. W dyskusji o losach świata preferuje bezpośredni dialog ze Stanami Zjednoczonymi. Chce, żeby Amerykanie uznali go za równego. Chce wraz podzielić świat na sfery wpływów, ignorując wolę suwerennych państw i narodów.

Kremlowskiego dyktatora drażni sam fakt, że ktoś uniemożliwia rosyjską ekspansję na Zachód. Mówi o tym otwarcie. Na przykład 26 stycznia 2015 roku na spotkaniu ze studentami w Sankt Petersburgu stwierdził, że ukraińska armia jest „legionem NATO”, który stara się „geopolitycznie powstrzymać Rosję”. Freudowska pomyłka w wypowiedzi Putina wyraźnie wskazuje na jego intencje i plany. Oburzenie faktem, że ktoś stara się „geopolitycznie powstrzymać Rosję”, świadczy o tym, że Moskwa szykuje się do ekspansji w kierunku zachodnim, że celem Kremla jest pełzająca agresja w Europie. Ów cel dla rosyjskiego lidera jest na tyle oczywisty, że otwarcie wyraża poirytowanie faktem, iż suwerenne państwa NATO i USA przeszkadzają Rosji we wdrożeniu agresywnej polityki. Putin mówił o geopolitycznym powstrzymaniu Rosji, tak jakby nie zdawał sobie sprawy z absurdalności swoich roszczeń. W jego rozumieniu agresywna, ekspansjonistyczna polityka Rosji jest normą. Strasznie go irytują wszelkie próby powstrzymania rosyjskiej ekspansji.

Moskwa wściekle nienawidzi Ameryki, która po II wojnie światowej nie pozwoliła stalinowcom podbić całej Europy, stała się lokomotywą NATO i nadal jest gwarantem wolności i suwerenności narodów europejskich. Właśnie dlatego Rosjanie tak namiętnie wspierają nastroje antyamerykańskie na całej kuli ziemskiej.

Oprócz tego, Kreml rzuca miliardy dolarów na potrzeby wojny psychologicznej. Ucieka się do szantażu i zastraszania. Wykorzystuje zasadę cesarzy rzymskich, którzy by podporządkować sobie przeciwnika próbowali obezwładnić go zabiegami propagandowymi i sianiem strachu.

Przypomnijmy, że Władimir Żyrinowski, wygłaszający tezy, które ze względu na swoje stanowisko nie może głośno wypowiedzieć prezydent Putin, pragnie zastraszyć Polaków twierdząc, że: „Los krajów bałtyckich i Polski jest przesądzony. Zostaną zmiecione. Nic tam nie pozostanie”.

− Oni są tchórzliwi! Oni się boją! Ich trzeba brać strachem! Knutem! – grzmiał Żyrinowski na Krymie latem 2014 roku. − I zrobimy propagandę taką, żeby się bali, że czołgi ruszają na Kijów, że czołgi mogą dojść do Brukseli! Możemy w ciągu doby was zająć, zniszczyć! […] Oni powinni się bać! Bać codziennie! W każdej godzinie! Potrzebujemy innego ministra spraw zagranicznych! Potrzebujemy ministra propagandy! Żeby on powiedział i żeby pół Europy się bało… Nogi im drżały − wołał histerycznie, zerkając w stronę Putina.

Putin w wystąpieniach publicznych też zachowuje się jak zuchwały nastolatek. Na przykład, podczas transmisji na żywo w telewizji rosyjskiej 17 kwietnia 2014 roku, zapytany przez czołowego propagandystę Kremla Dmitrija Kisielowa o zagrożenie zbliżenia NATO do granic Rosji, zareagował nerwowo: „Udusimy ich wszystkich, czego pan się tak boi?”. Wkrótce w głównym kanale telewizji rosyjskiej Kisielow powiedział, że „Rosja to jedyny kraj na świecie, który jest w stanie obrócić USA w popiół radioaktywny”.

Moskwa rozumie tylko język siły. W takiej sytuacji najbardziej adekwatną odpowiedzią na jej agresywną bezkompromisowość mogą być: zwiększenie sankcji, aż do całkowitej blokady ekonomicznej kraju, oraz zwiększenie i wzmocnienie potężnej grupy militarnej na wschodniej flance Sojuszu Północnoatlantyckiego. Stosunki dyplomatyczne Zachodu z Federacją Rosyjską powinny przybrać taki charakter, jaki obowiązuje w relacjach z krajem będącym źródłem zagrożeń terrorystycznych – żadnych ustępstw, kompromisów i „resetu”.

Włodzimierz Iszczuk

Redaktor naczelny portalu Jagiellonia.org i czasopisma „Głos Polonii”

ZOBACZ TAKŻE: